عملکرد یک چرخ دنده کاهشی

چرخ دنده اصلی دو عملکرد اصلی دارد: اول، جهت انتقال نیرو را تغییر می دهد. دوم، به عنوان توسعه دهنده گیربکس عمل می کند و یک نسبت دنده مشترک را برای همه دنده ها فراهم می کند. خروجی گیربکس یک گشتاور است که حول محور طولی خود می چرخد، در حالی که چرخ ها باید حول محور جانبی خودرو بچرخند. این امر نیاز به دستگاهی برای تغییر جهت انتقال نیرو دارد. به آن دنده کاهش اصلی می گویند، زیرا صرف نظر از دنده ای که گیربکس در آن قرار دارد، نسبت دنده این دستگاه همیشه عاملی از نسبت دنده کلی است. این نسبت دنده به طور موثری الزامات ظرفیت کاهش سرعت گیربکس را کاهش می دهد. این طراحی امکان کاهش اندازه گیربکس را فراهم می کند و در نتیجه طرح کلی خودرو منطقی تر است.

وظیفه اصلی دنده اصلی کاهش سرعت و افزایش گشتاور خودرو است. می دانیم که قدرت خروجی موتور ثابت است. با توجه به فرمول محاسبه توان P=M*ω (قدرت=گشتاور * سرعت زاویه ای)، با کاهش سرعت انتقال از طریق دنده اصلی کاهش می توان گشتاور خروجی بالاتری را به دست آورد و در نتیجه نیروی محرکه بیشتری ارائه کرد. علاوه بر این، دنده اصلی کاهش دهنده خودرو نیز برای تغییر جهت خروجی قدرت و دستیابی به سرعت های دیفرانسیل بین چرخ های چپ و راست یا بین محورهای میانی و عقب عمل می کند.